Jeśli masz tylko dwie minuty
Przepisz dokładnie dwie linijki. To cała ta ścieżka.
Chcę omówić zmianę leku, bo: …
Zanim cokolwiek zmienię, osoba albo placówka, z którą się skontaktuję, i pytanie, które zadam, to: …
Te dwie linijki to kompletna ścieżka. Możesz tu skończyć.
Do czego służy ta lekcja
Chęć przerwania nie jest zdradą czegokolwiek. To jedno z najczęstszych doświadczeń w leczeniu choroby dwubiegunowej, a zarazem jedno z najrzadziej wypowiadanych na głos — zwykle dlatego, że powiedzenie tego brzmi jak ogłoszenie. Ta strona istnieje po to, żeby zamienić to w rozmowę zamiast w decyzję podjętą samotnie któregoś wtorku.
Dwa krzesła, i żadne z nich nie jest całą decyzją. Na jednym siedzi to, od czego chcesz ulgi — działanie niepożądane, spłaszczenie emocji, koszt, obciążenie, stygmatyzacja, dobre samopoczucie, poczucie, że nikt cię nie słucha. Na drugim to, co leczenie nadal ma chronić. Obie rzeczy mogą być prawdziwe jednocześnie, a strona, która wymusza jeden werdykt, nikomu się nie przyda.
Wychodzisz z powodem, dla którego chcesz zmiany, tym, co leczenie ma nadal chronić, tym, czego musisz się dowiedzieć najpierw, i tym, kogo o to zapytasz.
Tylko w wideo
Trzy rzeczy są tylko w wideo, i to jest rozdział, który warto obejrzeć, a nie tylko przejrzeć pobieżnie.
- Ryzyko odstawienia, powiedziane wprost i więcej niż raz, tonem, który nie jest ani wskazującym palcem, ani wzruszeniem ramion.
- Dlaczego pewna siebie jednozdaniowa zasada o pominiętej dawce może być niebezpiecznie błędna — pokazane krok po kroku, a nie tylko stwierdzone.
- Pytanie, które najbardziej zmienia rozmowę o odstawieniu, trzymane w zawieszeniu do samego końca, aż w końcu przynosi odpowiedź.
Ten Program nie poleca leku, nie porównuje dawek, nie wybiera leczenia ani nie mówi, by cokolwiek zaczynać, przerywać, wznawiać, zmniejszać, zmieniać czy łączyć. Jeśli rozważasz zmianę, zanim cokolwiek zrobisz, skontaktuj się ze specjalistą, który zna twoją sytuację — a jeśli sprawa jest pilna, skorzystaj ze ścieżki pilnej pomocy.