Als je maar twee minuten hebt
Schrijf precies twee regels over. Dat is de hele route.
Mijn belangrijkste punt vandaag is: …
De vraag waarop ik een antwoord nodig heb voordat ik vertrek, is: …
Die twee regels zijn een volledige route. Ze zijn geen mislukte versie van de volledige kaart. Je mag hier stoppen.
Waar deze les voor is
Vijftien minuten en een heel leven passen niet samen. Dat is precies het probleem dat dit hoofdstuk oplost. De meeste afspraken eindigen met het belangrijkste ongezegd, niet omdat iemand het slecht aanpakte, maar omdat iemand die zich niet goed voelt, gespannen is en onder tijdsdruk staat, zijn eigen zorgen niet ter plekke kan ordenen.
Orden ze daarom vooraf: drie, op volgorde. Drie is geen grens die om netheid is opgelegd. Het is ongeveer wat een afspraak overleeft, en kiezen welke drie dat zijn is werk dat je alleen rustig kunt doen — dus nu, niet in de wachtkamer.
Je vertrekt met drie geordende prioriteiten, de kleinst bruikbare set dingen om mee te nemen, één vraag die je zeker gaat stellen, en een plek om op te schrijven wat je te horen kreeg.
Alleen in de video
Drie dingen blijven voorbehouden aan de video.
- Het moment buiten de deur, waar deze kaart daadwerkelijk wordt gebruikt en waar de meeste voorbereiding uiteenvalt.
- Marco's kaart, en wat er verandert wanneer de drie prioriteiten worden geordend in plaats van opgesomd.
- De vier vragen die je bij elke keuze kunt stellen, rustig genoeg doorgenomen om er één van te onthouden.
Dit Programma raadt geen medicijn aan, vergelijkt geen doseringen, kiest geen behandeling, en zegt je niet dat je iets moet beginnen, stoppen, herstarten, afbouwen, veranderen of combineren. Overweeg je een verandering, neem dan contact op met de professional die jouw situatie kent voordat je iets doet — en is het dringend, gebruik dan een dringende route.